henk, 13 maart 2009
Portugal , Corujeira

Lagos - Lisboa - Corujeira

Ola allemaal!
Op donderdag 4 maart zijn we via binnenwegen door kleine dorpjes, eigenlijk meer gehuchtjes waar een paar huizen, een café en een kerk staan, naar Lisboa gereden. De zon kwam af en toe tussen de wolken tevoorschijn en het waaide stevig. Onderweg zagen we veel net geschilde kurkbomen met verschillende grote, netjes gestapelde hopen kurkschors.
Bij een restaurant aan het strand, tussen de Portugezen die aan de lunch zaten met een aquadente als afzakkertje, hebben we een heerlijk glas galao (koffie met gekookte melk) gedronken.
Het laatste stuk net voor Lisboa, zijn we over de snelweg gereden en kwamen de stad binnen over een supergrote moderne tolbrug, die over de Tejo, de Taag, loopt. Ook staat daar het beroemde metershoge Jezusbeeld boven alles uit te torenen. Met behulp van de Tomtom, een inmiddels voor ons onmisbaar apparaat in een grote stad, via de rondweg naar de grote stadscamping gereden.
Bij de receptie heb ik ons op mijn beste Portugees ingeschreven en op vertoon van onze campingcard kregen we 10% korting, mooi meegenomen, zeker na de prijzen die we in Marokko gewend waren!
Deze camping is van alle gemakken voorzien en heeft heerlijke hete douches, waar we dankbaar gebruik van hebben gemaakt.
De volgende dag konden we net buiten de camping met de stadsbus nr. 714 naar het centrum van de stad rijden, waar we hadden afgesproken met Gerbert, een in Portugal wonende Nederlander, bij café A Braseleiro do Chiado, één van de karakteristieke cafés van de stad. Hij had ons aangeboden de highlights van Lisboa te laten zien en dat hebben we geweten ook: we hebben heel wat afgesjouwd en dat in een stad waar geen straat loodrecht loopt… Daarom hebben we ook bij een kiosk een openbaar vervoerskaartje gekocht, waar je zelf bepaalt hoeveel geld je erop zet en elke rit kost 70 cent, zowel in de stadsbus als in de tram. Wij zijn met een oude tram naar het kasteel bovenop de heuvel gereden; het is een leuke ervaring in de authentieke eléctrico te rijden, die zich al knarsend en piepend door de smalle steegjes wurmt. Vanaf het kasteel heb je een schitterend uitzicht over de stad, waar de Taag dwars doorheen stroomt. Jammer genoeg was het die dag bewolkt en stond er een stevige wind, niet echt een pretje dus. Terug in het centrum zijn we via een plein met een prachtige grote boom met uitgewaaierde takken naar de wijk Bairro Alto gelopen. Op dit tijdstip van de dag is daar nog niet veel te beleven, maar dat verandert als ’s avonds de barretjes opengaan. Deze wijk bestaat met name uit oude pandjes, waarvan het merendeel is beklad met grafity, doodzonde!
We zijn daarna een voorafje gaan eten in een bijzonder restaurant ergens in het centrum van de stad. Het pand had nog de sfeer van de jaren 50, met prachtige tegels en bewerkte plafonds. Het is daar de bedoeling dat je eten en drinken bij de bar besteld, meteen afrekent en meeneemt naar de tafel. We hebben een lekker wijntje met olijven, brood en geitenkaas besteld en al etend en drinkend genoten van het interieur. Het zat helemaal vol met grotendeels Portugezen; dit restaurant is bij de toeristen dan ook nauwelijks bekend. Het hoofdgerecht hebben we gegeten in een typisch Portugees eettentje, compleet met witte tegels en felle TL-verlichting. Prima eten voor weinig geld. Daarna zijn we naar een adres gelopen, waar live muziek zou worden gespeeld. We kwamen bij een woonhuis van 3 verdiepingen, waarvan de bovenste vreemd genoeg bestond uit een zaaltje compleet met podium, met daarachter een bar. We waren de eerste gasten en na ons geïnstalleerd te hebben, druppelden er al snel meer mensen binnen, met of zonder instrumenten. Er bleek dus doedelzak bespeeld te worden en iedereen die dat wilde, kon op zijn eigen instrument meespelen. Het werd een vrolijke boel en er gingen ook mensen dansen, maar na anderhalf uur hadden we genoeg Ierse muziek gehoord en zijn naar de Bairro Alto gelopen. Dat was ondertussen volgestroomd met voornamelijk jong publiek, dat in de barretjes wijn en bier bestelde en dat buiten op straat stond te nuttigen. Een kabaal! Je zou er maar wonen. Maar wel vreselijk gezellig!
Om een uur of 2 zijn Henk en ik op zoek gegaan naar een taxi die ons naar de camping reed. Althans dat was de bedoeling. Het bleek dat de chauffeur niet precies wist hoe te rijden en Henk zette dan ook de GPS aan waar hij de camping in gemarkeerd had. Na een half uur zijn we, op 600 meter afstand van de camping maar uitgestapt; de weg liep dood en de chauffeur wist het nu echt niet meer… Nu geeft de GPS de afstand aan in een rechte lijn en de 600 meter bleek over een beboste heuvel te gaan, een beetje vervelend midden in de nacht in het pikkedonker! Uiteindelijk zijn we achter de vangrail, via de snelweg met een grote boog na een uur lopen op de camping beland!
We dachten eigenlijk dat we zulke avonturen alleen in Marokko mee zouden kunnen maken, maar wat blijkt: het kan dus ook nog in Europa!
De volgende ochtend hebben we natuurlijk een gat in de dag geslapen, nadat we de avond ervoor pas om 4 uur in ons bedje gerold waren. We werden aangenaam verrast door een strakblauwe lucht en een warm zonnetje. ’s Middags zijn we met de bus naar Bélem gereden, een prachtige wijk buiten het centrum van Lisboa, waar we Gerbert weer troffen. We zijn langs alle bezienswaardigheden geslenterd, waarvan de meeste vlak aan de Taag liggen: Monumento dos Descibrimentos; dit monument verbeeldt de belangrijkste ontdekkingsreizigers gehouwen uit steen in de vorm van de boeg van een schip. De Torre de Bélem, een prachtige verdedigingstoren, compleet met kantelen. Ook hebben we binnen gekeken in het imposante klooster Mosteiro dos Jerónimos.
Na al dit moois gezien te hebben, zijn we met de tram naar het centrum gereden en hebben we ons weer laten verwennen door de Portugese keuken. Na een afscheidsdrankje met Gerbert hebben we de laatste bus genomen naar de camping en besloten de volgende dag naar onze vrienden te rijden, die in het midden van Portugal wonen.
Op zondag zijn we via binnenwegen, langs wijngaarden en pittoreske dorpjes, naar Tomar gereden en hebben daar door het stadje geslenterd en even op de rommelmarkt gekeken.
Daarna zijn we naar Janny en Tó gereden, die bij vrienden een verjaardagsfeestje aan het vieren waren en waar wij ook welkom waren. Hier in Portugal is het heel normaal als mensen onaangekondigd voor je deur staan en vrienden van vrienden zijn ook altijd welkom. Een bijzondere ervaring! Op het feestje waren we net op tijd voor de heerlijke eigengemaakte chocoladetaart en de champagne en konden we meteen meezingen voor de jarige.
Ondertussen is het nu vrijdag en de tijd vliegt! We staan bij Janny en Tó op het land, een idyllische plek tussen de olijfbomen met een prachtig uitzicht over de groene heuvels. Het is nog steeds heerlijk weer en de lente is hier al begonnen; overal staan bloemen in allerlei tinten en ook de fruitbomen staan volop in de bloesem.
Henk heeft samen met Tó aan de Toyota gewerkt; de grill aan de voorkant is eraf geweest om bij de bedrading te kunnen van de airco en die werkt nu dus weer! Ook zit er weer leven in de luchthoorn, je springt een meter de lucht in als je die hoort: wat een kabaal! Niet geschikt voor Europa in ieder geval. En natuurlijk hebben de mannen de Toyo naar de plaatselijke monteur Paulo gebracht, die alle filters en olie heeft gecheckt en zonodig vervangen. Ook heeft hij de dieselpomp beter afgesteld waardoor de Toyo weer rijdt als een zonnetje! We moesten 221 euro betalen, ruim de helft van wat het in Nederland zou kosten, inclusief een wasbeurt waar we niet om gevraagd hadden, ongelofelijk!
Gisteravond zijn we naar Ferreira de Zézere geweest waar we hebben gegeten in ook weer een Portugees restaurant. Het eten was heerlijk en verschrikkelijk goedkoop: met z’n 5-en een hoofdgerecht, drinken, brood, olijven, toetje en koffie voor 53 euro! Probeer maar eens zo’n adres in Nederland te vinden.
Ondertussen horen we natuurlijk hier ook over de gevolgen van de economische crisis: er worden veel mensen ontslagen, 1 grote bank is failliet en de prijzen van huizen en land zijn aan het dalen.
Na een paar maanden weg te zijn geweest en nauwelijks het nieuws gevolgd te hebben, is het weer de harde werkelijkheid onder ogen zien…
Vandaag zijn we naar de wekelijkse markt van Tomar geweest, waar je echt van alles kunt kopen: er staan kraampjes met kleren, gereedschappen, schoenen, rieten manden; je kunt het zo gek niet bedenken of het is er. In de overdekte markthal is er verse vis, brood en groente te koop en net buiten de hal zitten oude vrouwtjes hun eigengemaakte kaas en groenten van hun land te verkopen.
Helaas moeten we zo langzamerhand toch echt aan de terugreis gaan denken; ik heb zelfs al een afspraak bij mijn eigen tandarts gemaakt! We verwachten volgende week weer in Nijmegen te zijn.
We willen iedereen bedanken voor het volgen van onze avonturen en het plaatsen van reacties, voor ons erg leuk om te lezen!
En wie weet, tot onze volgende reis dan maar!
Groeten Henk en Salima

Naar Henk en Salima in Portugal bellen kan nu wel heel goedkoop met HalloBuitenland.nl